اما جمعى از علما و مفسران اهل سنت آن را از « ابو هريره » از پيغمبر گرامى اسلام ص يا از طرق ديگر روايت كرده‌اند از جمله : « علامه ابن مغازلى » در « مناقب » ، « علامه گنجى » در « كفاية الطالب » « قرطبى » مفسر معروف در تفسيرش ، « علامه سيوطى » در « در المنثور » و همچنين « آلوسى » در روح المعانى ( 1 ) . همانگونه كه قبلا نيز اشاره كرديم اين گونه تفسيرها براى بيان روشنترين مصداقها است ، و بدون شك على ع در ميان پيروان و تصديقكنندگان پيامبر اسلام ص در صف مقدم جاى دارد و نخستين « صديق » او است . احدى از علماى اسلام منكر اين واقعيت نيست كه على ع از ميان مردان نخستين كسى بود كه پيامبر ص را تصديق كرد . تنها خرده گيرى كه از ناحيه بعضى شده اين است كه مىگويند او در زمانى ايمان آورد كه 10 يا 12 ساله بود و اسلام او در آن زمان رسميت نداشت ! ولى اين سخن بسيار عجيب به نظر مىرسد ، زيرا چگونه چنين چيزى صحيح است با اينكه پيامبر ص اسلام او را پذيرفت ، و او را « وزير » و « وصى » خود خطاب كرد ، و در كلمات پيامبر ص كرارا از او به عنوان « اول المؤمنين » - يا - « اولكم اسلاما » ياد شده است كه ما مدارك آن را از كتب دانشمندان اهل سنت در جلد هشتم همين تفسير ذيل آيه 10 سوره توبه ( صفحه 103 به بعد ) مشروحا آورديم .

--> ( 1 ) براى توضيح بيشتر به « احقاق الحق » جلد سوم صفحه 177 به بعد و « المراجعات » صفحه 64 ( مراجعه 12 ) مراجعه شود .